هزینه یابی چرخه عمر در مقایسه با هزینه یابی سنتی دیدگاه کامل تری دارد و برای استفاده مدیران در برنامه ریزی، تصمیم گیری و ارزیابی ها  از یک دیدگاه جامع و بلندمدت در اندازه گیری و گزارش هزینه ها(بهای تمام شده محصولات و خدمات) تبعیت می کند به طوری که این روش تمامی مخارجی را که در طول چرخه عمر محصول یا خدمت رخ می دهد، شامل می شود. هزینه های چرخه عمر یک محصول در این روش به سه دسته تقسیم می شود که عبارتند از:

الف) هزینه های بالا دستی: هزینه هایی که قبل از رسیدن محصول به مراحل تولید، انجام می گیرند، هزینه های بالادستی نامیده می شوند. این هزینه ها را معمولا دو دسته عمده(هزینه تحقیق و توسعه و هزینه طراحی) تشکیل می دهند.

ب) هزینه های تولیدی: هزینه هایی که در زمان تولید محصولات و یا ارائه خدمات(هزینه مواد مستقیم مصرفی، هزینه دستمزد مستقیم، هزینه های سربار) انجام می گیرند.

ج) هزینه های پایین دستی: هزینه ها و مخارجی که بعد از مرحله تولید(هزینه بازاریابی ، هزینه تبلیغات، گارانتی و خدمات پس از فروش) انجام شده و بخش مهمی از هزینه های چرخه عمر محصول را تشکیل می دهند.

هزینه های بالادستی و هزینه های پایین دستی بخش عمده و بسیار مهمی از هزینه های محصول را تشکیل می دهند که در روش سنتی یا به حساب نمی آیند و یا اینکه طوری، شناسایی و ثبت و گزارش می شوند که گردآوری و گزارش آنها به صورت یکجا و جامع امکان پذیر نیست.

اهمیت هزینه های بالادستی و پایین دستی یک امر نسبی است و ممکن است در برخی از صنایع(صنایع تولید تجهیزات پزشکی و صنعتی) هزینه های بالادستی و  در برخی از صنایع (صنایع تولید لوازم آرایشی و بهداشتی و خرده فروشی ها) و در برخی از صنایع (تولید دارو و صنعت اتومبیل) هر دوی آنها اهمیت بالایی داشته باشند.

کاربردهای هزینه یابی چرخه عمر

  • بررسی رابطه اقلام تشکیل دهنده محصول و کشف اشکالات و ایرادات به منظور بهبود عملیات
  • اتخاذ تصمیمات بهینه در راستای ارزش آفرینی برای مشتریان و شرکت.